رابطه بین خودگوییهای منفی و تجربه استرس ادراک شده با مشکلات بین فردی در نوجوانان مضطرب

هدف: پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودگویی های منفی و تجربه استرس ادراک شده با مشکلات بین فردی در نوجوانان مضطرب بود. روش ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول و دوم مدرسه تیزهوشان شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که با توجه به جدول مورگان تعداد ۲۲۵ نفر از دانش آموزان جهت اجرای آزمون با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. از پرسشنامه های اضطراب اسپیلبرگر (۱۹۸۳) (مشکلات بین فردی بارخام و همکاران ۱۹۹۴)، استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) و خودگویی منفی کالوت و همکاران (۲۰۰۵.) جهت جمع آوری داده ها استفاده شد جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) از طریق نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید یافته ها: نتایج تحلیل نشان داد بین خودگویی منفی و تجربه استرس ادراک شده با مشکلات بین فردی در نوجوانان مضطرب رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: همچنین بر اساس تحلیل رگرسیون متغیرهای پیش بین خودگویی منفی و استرس ادراک شده اثر مثبت و معنی داری بر مشکلات بین فردی نوجوانان مضطرب دارند.

کلیدواژه ها:

خودگویی های منفی ، تجربه استرس ادراک شده ، مشکلات بین فردی ، نوجوانان مضطرب