اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان و اضطراب زنان مبتلا به ام اس

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان و اضطراب در زنان مبتلا به ام اس بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش کلیه زنان مبتلا به ام اس شهر تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که از بین آنها تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس اضطراب بک (BAI، بک و همکاران، ۱۹۸۸)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی (CERQ، گارنفسکی و همکاران، ۲۰۰۲) و مداخله گروه درمانی شناختی رفتاری بک (۲۰۲۱) و لیهی (۲۰۰۷) بود. داده ها با تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شد. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون تنظیم شناختی هیجان، افسردگی و اضطراب در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری در سطح ۰۱/۰ وجود داشت. براساس این نتایج درمان شناختی رفتاری یک مداخله رواندرمانی مناسب برای بهبود تنظیم شناختی هیجان، کاهش سطح اضطراب در زنان مبتلا به ام اس است.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، ام اس ، تنظیم شناختی هیجان ، درمان شناختی رفتاری