پیشبینی نگرش به رشته و آینده شغلی بر اساس خودکارآمدی و راهبردهای تنظیم هیجان در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی نگرش به رشته و آینده شغلی بر اساس خودکارآمدی و راهبردهای تنظیم هیجان در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. حجم نمونه آماری برابر ۲۱۹ نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری تصادفی خوشه ای انجام شد. ابزارهای مورداستفاده در این پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (GSE-۱۷)، پرسشنامه نگرش به تحصیل و آینده شغلی (AALFC) و پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان ERQ بود. به منظور تحلیل دادههای پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین خودکارامدی و سرکوب با نگرش به رشته و آینده شغلی به ترتیب رابطه مثبت و منفی معنیداری وجود دارد؛ اما راب طه ی بین ارزیابی مجدد با نگرش به رشته و آینده شغلی معنی دار نبود. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که سرکوب قادر به پیش بینی نگرش به رشته و آینده شغلی میباشند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، راهبردهای تنظیم هیجان ، نگرش به رشته و آینده شغلی ، دانشجویان