بررسی روابط بین خودکارآمدی اجتماعی و اقدام به رشد فردی در دانشجویان حکیم سبزواری

پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط بین خودکارآمدی اجتماعی و اقدام به رشد فردی در مرکز رشد دانشگاهی سبزوار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به اجرا درآمد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این مطالعه دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری می باشد. برای سنجش متغیرهای پژوهش دو پرسشنامه با طیف پنج گزینه ای لیکرت استفاده شده که این پرسشنامه ها با روش نمونه گیری تصادفی ساده میان دانشجویان توزیع شد و ۳۸۱ نفر پاسخگو بوده اند. روایی محتوایی هر دو پرسشنامه توسط تعدادی از صاحب نظران و متخصصین مورد تایید قرار گرفت و روایی سازه پرسشنامه ها هم با استفاده تحلیل عامل تاییدی صورت گرفت. نتایج پژوهش حاکی از این بود که خودکارآمدی اجتماعی بر اقدام به رشد فردی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

رشد ، برنامه ریزی ، خودباوری ، اعتماد به نفس