رویکرد جمهوری اسلامی ایران به آموزش حقوق بشر در پرتو اسناد بین المللی

حقوق بشر موضوعی جهانی و فراگیر است که به فراخور نیازهای هر جامعه و بر اساس مقتضیات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و ایدئولوژیکی چهره های متفاوتی پیدا می کند. اعلامیه حقوق بشر سازمان ملل متحد علاوه بر اصول خاص خود، رویکرد آموزش حقوق بشر را نیز مورد توجه قرار داده است. رویکرد آموزش حقوق بشر در نظام جمهوری اسلامی ایران با توجه به پذیرش اعلامیه حقوق بشر، رویکرد آموزش حقوق بشر را با توجه به محتوای حقوق بشر اسلامی و با در نظر گرفتن ملاحظات داخلی در نظر گرفته است. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و شیوه جمع آوری اطلاعات اسنادی-کتابخانه ای است. نتایج نشان داد که قانون اساسی و با توجه به آموزه های دینی، رویکردی متفاوت از حقوق بشر جهانی دنبال می کنند که در آن بر همزمانی حقوق و تکالیف و تعالی انسانی تاکید می کنند. از حیث توجه به اصول کرامت، توامانی حقوق و تکالیف، ترویج اصول معنوی و اخلاقی، توجه به کمال و سعادت انسانی و همچنین توجه به صدور حقوق از منشا الهی، رویکرد آموزش حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران از رویکردهای مسلط جهانی متمایز است و این رویه می بایست تا پرورش شهروندان منتقد و بصیر دنبال شود. آموزش قواعد حقوق بشر از جمله در سند ۲۰۳۰ یونسکو در مواردی چون برابری و تساوی در ارث، قصاص، حق طلاق و شهادت دادن با قواعد حقوقی ایرات مباینت دارد. اما تساوی در حقوق ایران به تفاوت های طبیعی در خلقت زن و مرد اشاره دارد، اما در سند ۲۰۳۰ بر یکسانی زن و مرد تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

جمهوری اسلامی ایران ، آموزش حقوق بشر ، اسناد بین المللی ، سند ۲۰۳۰ یونسکو