نقش عوضین در عقد قرض با توجه به ماده ۶۴۸ قانون مدنی

متعاملین در عقود می توانند در عقد، شرط ضمن عقد درج نمایند به عبارتی؛ زمانی که شرطی در ضمن عقد، توسط طرفین گنجانده شود را شرط ضمن عقد می گویند. از این حیث، ارتباطی بین عقد و شرط مزبور به وجود می آید. شرط ضمن عقد، ایجاب و قبول مستقلی ندارد و ایجاب و قبول آن، ضمن انشای عقد اصلی واقع می شود. اما در عین حال از نظر وجودی، مستقل از عقد و در عین حال متصل به آن نیز است. آنچه به عنوان شرط ضمن عقد شهرت یافته، شرط در معنای التزامی است که ضمیمه تعهدات اصلی عقد دیگر قرار گرفته و حدود و شرایط آن تعهد را کامل ساخته یا تغییری در آن ایجاد می کند. نگارنده در این پژوهش به بررسی صحت شرط عوض در عقد قرض با توجه به ماده ۶۴۸ قانون مدنی از سوی طرفین پرداخت. درباره صحت شرط عوض در عقد قرض از سوی طرفین بسیاری به شرایط صحت اعتبار عقود و معاملات قایل شده اند. درباره شرایط صحت و اعتبار شرط در مواد ۲۳۲ و ۳۳۲ قانون مدنی اشاره شده و شرایطی را برای صحت آن در نظر گرفته اند اما با بررسی این مواد و کتب فقهی، مشخص شد که فقط این شرایط تنها برای صحت شرط ضمن عقد لازم نیست. بلکه شرط ضمن عقد همانند عقود و معاملات، نیاز به یک سری شرایط عمومی برای صحت و اعتبار خود دارد که همان شرایط مندرج در ماده ۱۰۹ قانون مدنی بود.

کلیدواژه ها:

شرط ، شرط عوض ، عقد قرض ، عقد