بررسی نقش شوراهای اسلامی شهر و روستا در تمرکززدایی محلی در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران

تمرکززدایی از قدرت و توزیع اختیارات در سطوح محلی از مهمترین راهکارهای حکمرانی مطلوب به شمار میرود. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، شوراهای اسلامی شهر و روستا را بهعنوان نهاد هایی محلی با هدف تحقق مشارکت مردمی در مدیریت شهری و روستایی معرفی کرده است. این شوراها نقشی کلیدی در کاهش تمرکز قدرت و بهبود کارآمدی مدیریت محلی دارند. مقاله حاضر به بررسی نقش شوراهای اسلامی شهر و روستا در فرایند تمرکززدایی محلی در ایران پرداخته است و با تحلیل اصول قانون اساسی مربوطه، میزان موفقیت این شوراها در کاهش تمرکزگرایی، افزایش مشارکت مردمی و ارتقای حکمرانی محلی را ارزیابی میکند. این پژوهش، با روشی توصیفی- تحلیلی، چالشها و موانع موجود از جمله محدودیت های قانونی، وابستگی مالی به دولت مرکزی و کمبود تخصص اعضا را شناسایی کرده و نقاط قوت و ضعف شوراها را در مقایسه با نمونههای موفق در کشورهایی مانند فرانسه و آلمان بررسی میکند.

کلیدواژه ها:

تمرکززدایی ، شورای شهر ، شورای روستا ، حکمرانی محلی