ارزیابی مخاطرات فرآیندهای تعمیراتی در شرکت پتروشیمی بندر امام (بندر ماهشهر) به روش JHA

از جمله مسائل و معضلاتی که گریبان گیر هر جامعه کاری است، حوادث ناشی از کار است. این حوادث خسارات مالی، جانی و روانی به دنبال دارند. ارزیابی ریسک یک روش سازمان یافته و سیستماتیک برای شناسایی خطرات و برآورد ریسک به رتبه بندی تصمیمات جهت کاهش ریسک به یک سطح قابل قبول است. بررسی عوامل و تشخیص نقاط حادثه خیز و خطرآفرین در سازمان به منظور پیشگیری از بروز حوادث از اهمیت ویژه ای برخوردار است. صنعت پتروشیمی بیش از هر حرفه دیگری خطرآفرین است. خطرات زیادی در محل پتروشیمی وجود دارد؛ اما راه های متعددی برای به حداقل رساندن حوادث نامطلوب نیز پیش روی شماست. از طرفی ضرورترین بخش از هر برنامه ایمنی و بهداشتی و به عبارت دیگر سیستم ایمنی و بهداشت، شناسایی خطر است. ابتدا باید خطرات را شناسایی نمود تا بتوان براساس آن راه مقابله و حذف خطر را پیشنهاد کرد و اهداف و برنامه های ایمنی و بهداشتی خود را تنظیم نمود. هدف پژوهش ارزیابی مخاطرات فرآیندهای تعمیراتی در شرکت پتروشیمی امیرکبیر (بندرماهشهر) به روش JHA می باشد. مطالعه حاضر که از نوع مقطعی - توصیفی می باشد، در یکی از پتروشیمی های جنوب کشور در سال ۱۴۰۳ انجام شد. در این مطالعه ۲۷ شغل مختلف اداری و عملیاتی (مشاغلی که عوامل زیان آور آنها اندازه گیری شده و نتایج آن در دسترس بود) مورد بررسی قرار گرفتند. در این پژوهش از روش ارزیابی ریسک JHA که براساس الزامات بهداشت حرفه ای ایران توسط متخصصین صنعت پتروشیمی مورد مطالعه، بومی سازی شده، استفاده گردید. نتایج به دست آمده نشان می دهد باالترین سطح ریسک خطرات بهداشت حرفه ای موجود در این واحد مربوط به عوامل زیان آور شیمیایی، سروصدا و ارگونومی می باشد به گونه ای که در بین مخاطرات مورد بررسی به ترتیب عوامل زیان آور ارگونومی (۲۲ درصد)، استرس گرمایی (۱۴ درصد)، عوامل زیان آور شیمیایی و صدا (۱۳ درصد)، روشنایی (۱۲ درصد)، ارتعاش (۱۱ درصد)، پرتو (۹ درصد)، روانی (۵ درصد) و عوامل زیان آور بیولوژیکی (۱ درصد) بیشترین و کمترین درصد فراوانی مخاطرات را به خود اختصاص دادند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، مخاطرات ، فرآیند تعمیراتی ، پتروشیمی ، روش JHA