راهبردهای مواجهه ای با پدیده ی تجرد قطعی دختران در جامعه ی ایران

تجرد قطعی به عنوان پدیده ای ناخواسته گریبانگیر بخشی از دختران این سرزمین شده است. این پدیده درعین حال که دارای آسیب هایی بر ساختار کلان جمعیت کشور است و در کاهش فرزندآوری جامعه موثر است، دارای آثار و پیامدهایی برای خانواده ها و افراد مجرد در ابعاد فرهنگی، اقتصادی، بهداشتی، اجتماعی و روانشناختی است. به همین جهت لازم است در برنامه ریزی های اجتماعی و سیاست های کلان جمعیتی و خانواده به این موضوع به ویژه با نگاه به مراقبت های آینده از این نسل توجه نمود و راهکارهای مناسب برای مواجهه با این پدیده اتخاذ کرد. این مقاله با هدف تبیین و شناسایی راهبردها و روش های مواجهه و مقابله با این پدیده و به روش پیمایشی انجام شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه ی محقق ساخته در یک نمونه ی ۵۰ نفری از دختران با تجرد قطعی در سطح شهر تهران اقدام شد. نتایج نشان داد با وجود گذشت سن معیار و مطلوب ازدواج، تمایل این گروه به ازدواج در حد متوسط است و مهمترین انگیزه ی خود را داشتن همدم و همراه برای آینده زندگی و همچنین امکان بچه دارشدن و داشتن فرزند بیان کرده اند. مهمترین عامل فرهنگی تاخیر در ازدواج چشم و هم چشمی ها و نبودن صداقت در رفتار افراد مقابل است. مهمترین عامل اقتصادی تاخیر در ازدواج مساله مسکن و سرپناه گزینه های پیشنهادی است. مهمترین عامل اجتماعی تاخیر در ازدواج عدم وجود شبکه یا کانال ارتباطی مطمئن جهت آشنایی است. مهمترین عامل شخصیتی تاخیر در ازدواج کمال گرایی و منتظر بهترین و مناسبترین خواستگار ماندن است. ز مجموع هفت آسیب ممکن پیش روی این گروه مهمترین آسیب ممکن اضطراب و ترس و نگرانی در باره تنهایی درآینده است. بنابراین عوامل مختلفی در تاخیر در ازدواج نقش دارند.

کلیدواژه ها:

تجرد قطعی ، ازدواج ، خانواده ، زنان