بررسی رابطه بین خودتنظیمی با انگیزه پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان گنبد کاووس

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودتنظیمی با انگیزه پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان گنبد کاووس بود. این پژوهش از نظر ماهیت توصیفی و از نظر روش همبستگی و نوع تحقیق کاربردی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان گنبد کاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۳۶۵۸ نفر بود. نمونه پژوهش بوسیله نمونه گیری در دسترس انجام شد و تعداد آن ۳۴۸ نفر بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به دست آمد. روش جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی و با استفاده از پرسشنامه های خودتنظیمی زیمرمن و پونز (۱۹۸۶) و انگیزه پیشرفت تحصیلی امینی فر و صدق پور (۱۳۸۶) بود. نتایج نشان داد که بین انگیزه پیشرفت تحصیلی با خود تنظیمی با مقدارآزمون (۵۸۷/) و سطح معناداری (۰۰۰/۰ ) با اطمینان ۹۹ درصد و احتمال خطای ۱ درصد رابطه معناداری وجود دارد. به بیان دیگر، بین خودتنظیمی با انگیزه پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان گنبد کاووس مستقیم و مثبت می باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، انگیزه پیشرفت تحصیلی ، درس ریاضی ، گنبد کاووس