بررسی اثربخشی آموزش تکنیک های مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر شدت درد ادراک شده و کاهش فاجعه سازی درد بیماران پیش از عمل جراحی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تکنیک های مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر شدت درد ادراک شده و کاهش فاجعه سازی درد بیماران پیش از عمل جراحی بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افراد درحال انجام جراحی عمومی شهر اصفهان (بیمارستان غرضی، شریعتی، الزهرا) می باشند. نمونه پژوهش حاضر را ۳۰ زن و مرد مبتلا به بیماری و نیاز به عمل جراحی تشکیل می دهند که به صورت در دسترس انتخاب شد و سپس به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره (گروه گواه ۱۵ نفرو گروه آزمایش ۱۵ نفر) گمارده شدند. برنامه آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر اساس راهنمای عملی آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری برگرفته از (آنتونی و همکاران، ۲۰۰۷، ترجمه آل محمد و همکاران، ۱۳۸۸) در طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای روی گروه آزمایش صورت پذیرفت. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسش نامه درد مک گیل (ملزاک، ۱۹۹۷) و پرسشنامه فاجعه آمیزی درد (سالیوان و بیشاپ و پیویک، ۱۹۹۵) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها، آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکووا) و تک متغیری (آنکووا) به کار گرفته شد. نتایج نشان داد آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری باعث کاهش درد ادارک شده و فاجعه سازی درد بیماران پیش از عمل جراحی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است.

کلیدواژه ها:

شدت درد ادراک شده ، فاجعه سازی درد ، مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری