تاثیر دشواری تنظیم هیجان بر اعتیاد به فضای مجازی در دانش آموزان: خودپنداره تحصیلی به عنوان میانجی

این مقاله مروری به بررسی رابطه بین دشواری در تنظیم هیجان و اعتیاد به فضای مجازی در دانش آموزان می پردازد، با تمرکز ویژه بر نقش واسطه ای خودپنداره تحصیلی. با افزایش استفاده از فناوری های دیجیتال و شبکه های اجتماعی در میان نوجوانان و جوانان، اعتیاد به فضای مجازی به یک نگرانی فزاینده در حوزه سلامت روان و عملکرد تحصیلی تبدیل شده است. هدف این پژوهش، تحلیل و ترکیب یافته های مطالعات پیشین در مورد چگونگی تاثیر مشکلات تنظیم هیجانی بر گرایش دانش آموزان به استفاده افراطی از فضای مجازی است، همچنین بررسی می کند که چگونه خودپنداره تحصیلی می تواند به عنوان یک عامل میانجی در این رابطه عمل کند. روش شناسی این مقاله شامل مرور نظام مند مطالعات تجربی، مقالات نظری و پژوهش های میدانی منتشرشده در پایگاه های داده معتبر بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ است. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که با چالش های تنظیم هیجانی مواجه هستند، احتمال بیشتری دارد که به فضای مجازی به عنوان مکانیسمی برای فرار از احساسات منفی روی آورند. همچنین، خودپنداره تحصیلی ضعیف می تواند این رابطه را تقویت کند، درحالی که خودپنداره تحصیلی مثبت می تواند به عنوان یک عامل محافظتی عمل کند. نتایج این مطالعه مروری می تواند به طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی موثرتر برای دانش آموزان در معرض خطر اعتیاد به فضای مجازی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، اعتیاد به فضای مجازی ، خودپنداره تحصیلی ، دانش آموزان ، سلامت روان