رعایت اصول اخلاق حرفه ای از سوی بهره برداران و ارتباط آن با حفظ و احیای منابع طبیعی و محیط زیست

تولید در بخش کشاورزی تحت تاثیر عوامل متنوعی قرار دارد که حفظ تعادل و پایداری منابع پایه نظیر آب، خاک و دسترسی به شرایط بهینه آب و هوایی و اقلیمی از مهمترین آنها است. نحوه بهره برداری از منابع طبیعی توسط انسان علاوه بر قوانین و مقررات حاکم و شرایط اقلیمی، به آداب و رسوم، نظام های بهره بردار و خرده فرهنگ های حاکم وابسته است. در کنار این عوامل مادی، برخی تاثیر عوامل تربیتی و اخلاقی را بر نحوه بهره برداری انسان از منابع طبیعی و حفظ آن موثر می دانند. یک بررسی اجمالی نشان می دهد که این نوع نگاه به مباحث اخلاقی در بین بسیاری از اقشار از جمله کشاورزان و دامداران با توجه به اعتقاد ایشان به مباحث دینی و احکام شرعی ساری و جاری است. برای مثال برداشت بیش از حد از سفره های آب زیرزمینی، احداث سدهای متعدد بر رودخانه ها، حفر چاه های غیرمجاز، احداث غیرکارشناسی باغات در اطراف حوزه آبریز دریاچه ها و در مسیر رودهای منتهی به تالاب ها، باعث خشک شدن تدریجی تالاب ها و دریاچه ها شده است. این در حالی است که تمام این پدیده ها ریشه در رفتار نامتعادل و برنامه ریزی های نادرست انسان در سال های گذشته داشته و به نوعی ریشه در عدم رعایت اصول اخلاق حرفه ای و زیستی مربوط دارد. لذا در این مطالعه تاثیر اصول اخلاق حرفه ای از سوی بهره برداران بر حفظ، رونق و توسعه منابع طبیعی و کشاورزی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

منابع طبیعی ، پایداری ، بهره برداران ، اخلاق حرفه ای