مقایسه عملکرد علوفه دو رقم ذرت از گروه های رسیدگی مختلف در کشت مخلوط در منطقه مغان

سیلاژ ذرت، یکی از مهمترین منابع تامین خوراک دام است که به علت ارزان بودن و ارزش غذایی بالا، در تغذیه دام بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. این محصول به دلیل داشتن کربوهیدرات بالا، کیفیت بالاتری نسبت به بقیه انواع سیلاژ دارد و معمولا دام، ذرت سیلو شده را با رغبت بیشتری استفاده می کند. در حال حاضر، رقم ۷۰۴ بیشترین سطح زیر کشت ذرت دانه ای و علوفه ای کشور را دارد. با توجه به اینکه کشت خالص یک رقم ذرت علوفه ای از لحاظ عملکردی برای تامین خوراک دام کافی نیست؛ بنابراین یکی از مهمترین راهکارهایی که می توان برای افزایش عملکرد علوفه ذرت در نظر گرفت، استفاده از کشت مخلوط دو رقم ذرت با گروه های رسیدگی مختلف است. در این راستا، به منظور ارزیابی و مقایسه دو الگوی مختلف کاشت ذرت شامل کشت خالص رقم سینگل کراس ۷۰۴ و کشت مخلوط رقم سینگل کراس ۷۰۴ و رقم امیدبخش حاره ای (M۴۱× L۵۱) از گروه دیررس (۸۰۰ فائو) در سال زراعی ۱۴۰۲ در مزرعه شرکت کشت و صنعت و دامپروری مغان اجرا شد. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد علوفه تر (۹۲ تن در هکتار) در کشت مخلوط رقم امیدبخش حاره ای (M۴۱× L۵۱) با رقم ۷۰۴ و کمترین عملکرد علوفه تر (۶۱ تن در هکتار) در کشت خالص رقم ۷۰۴ به دست آمد. بنابراین با توجه به اینکه ذرت رقم ۷۰۴ از نظر کیفیت علوفه و رقم امیدبخش حاره ای از لحاظ عملکرد بیشتر، مورد توجه است، لذا بر اساس نتایج به دست آمده، کشت مخلوط این دو رقم، علوفه تر را از نظر کمیت و کیفیت به طور قابل توجهی افزایش داد و در تامین علوفه دام علاوه بر کیفیت، کمیت علوفه تر بیشتر مورد توجه است. بنابراین برای دستیابی به چنین نتایجی، کشت مخلوط رقم امیدبخش حاره ای (M۴۱× L۵۱) با رقم ۷۰۴ در منطقه مغان و سایر مناطق دارای اقلیم مشابه مغان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

ذرت علوفه ای ، گروه های رسیدگی مختلف ، عملکرد ، علوفه تر