اکوموزه نان و گندم راهبردی برای حفظ میراث نان در شهر اصفهان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 118

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HEALTHYB01_044

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

بیان مساله: گفتنی است که استان اصفهان و به ویژه شهر اصفهان تاریخ محلی شنیدنی در مورد نان دارد. با مطالعه تاریخ محلی اصفهان می توان گفت که نان و کمبود آن و یا کاهش کیفیت آن مسئله ای بوده است که از دوره قاجار به ویژه دوره ناصرالدین شاه، اصفهان با آن روبرو بوده و یکی از اقدامات ظل السلطان حاکم اصفهان برای رفاه حال مردم در راستای تهیه گندم اعلام منع صدور غله اصفهان و یزد به نقاط دیگر بود. بلوای نان در ۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۰ ه. ش باعث شد حاج محمد جعفر خوانساری کفیل بلدیه اصفهان به طرز فجیعی در میدان نقش جهان کشته شود. واقعه تلخ دیگری که در اوایل بهار ۱۳۲۲ ه. ش همزمان با حضور متفقین در شهر اصفهان اتفاق افتاد تاراج سیلوی اصفهان توسط متفقین بود. به علاوه، امروزه، نان های ارامنه، کلیمیان و لهستانی ها خود از سوغات و خوراکی های شهر اصفهان است. همچنین، نام شهرهایی در استان اصفهان با نان برند شده است مانند کمشچه. بنابراین شواهد بالا گواه آن است که استان اصفهان و به ویژه شهر اصفهان نیاز به حفظ و معرفی این میراث خوراکی دارد. هدف پژوهش: از آنجایی که پژوهش حاضر به دنبال شناخت مناسب ترین راهکار برای حفظ و معرفی میراث نان در اصفهان است، می توان گفت پژوهش حاضر یک پژوهش کاربردی است. روش و چگونگی انجام پژوهش: مقاله حاضر یک پژوهش مروری است و داده ها بر اساس تحلیل مبتنی بر منابع ثانویه به دست آمده است. یافته ها و نتیجه گیری: اکوموزه ها موزه هایی هستند که بر هویت یک مکان متمزکز می شوند. بر اساس تعریف شبکه اکوموزه ها و اروپا اکوموزه ها می توانند نقش اصلی به عنوان کاتالیزور در ساخت شبکه های اجتماعی و حمایت از حفظ میراث محلی داشته باشند. تمایل آنها به حفظ هویت محلی و تخصص ویژه آنها برای تفسیر "شخصیت" مکان ها، به آنها اقتدار قابل توجهی در این کار می دهد. اکوموزه یک روش پویایی است که در آن جامعه محلی برای رسیدن به توسعه پایدار میراث های خود را حفظ، تفسیر و مدیریت می کند. توسعه اکوموزه با پدیده موزه شناسی جدید پیوند خورده است که در شکل پست مدرن خود شاهد تغییر موزه شناسی ازیاء موزه ها بهیده ها بوده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که احداث اکوموزه در شهر اصفهان یکی از مناسب ترین راهکارها برای حفظ و معرفی میراث نان است و در این میان سیلوهای بتنی قدیمی مربوط به دوران پهلوی اول در شهر اصفهان بهترین مکان برای این کاربری است چرا که حس مکان را به مخاطب منتقل می کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

ندا ترابی فارسانی

دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران