آمادگی به اعتیاد به موادمخدر نوجوانان: تعیین نقش نشخوارگری فکری و پریشانی روانشناختی

مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش نشخوارگری فکری و پریشانی روانشناختی در پیش بینی آمادگی به اعتیاد به موادمخدر نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی توصیفی همبستگی از نوع رگرسیون بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمام دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از بین آنها تعداد ۱۵۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات مقیاس های آمادگی به اعتیاد به موادمخدر (APS)؛ نشخوارگری فکری (RRS) و پریشانی روانشناختی (DASS) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از شاخصهای میانگین و انحراف استاندارد و آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار SPSS-۲۷ استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین نشخوارگری فکری و پریشانی روانشناختی با آمادگی به اعتیاد به موادمخدر رابطه مستقیم قابل توجهی وجود داشته (P < ۰.۰۱) و این متغیرها در ترکیب با یکدیگر نزدیک به ۴۸ درصد از واریانس نمرات آمادگی به اعتیاد را پیشبینی می کنند. مطابق با یافته های این مطالعه می توان از نشخوارگری فکری و پریشانی روانشناختی به عنوان عوامل خطرساز اصلی در افزایش آمادگی نسبت به اعتیاد به موادمخدر اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، موادمخدر ، نشخوار فکری ، پریشانی روانشناختی ، نوجوانان