مروری بر مداخلات مبتنی بر آموزش بر بهبود کارکرد های اجرایی کودکان دچار اختلال نقص توجه/بیش فعالی

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایعترین اختلالات روانپزشکی در کودکان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی آنها تاثیر بگذارد. این پژوهش به بررسی مداخلات مبتنی بر آموزش جهت بهبود کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی می پردازد. هدف این تحقیق تحلیل و ارزیابی انواع مداخلات آموزشی، از جمله روشهای ساختارمند و بازی محور، و تاثیر آنها بر مهارت های اجرایی همچون برنامه ریزی، سازماندهی، و خودتنظیمی است. این مطالعه از نوع مروری نظامند می باشد که در آن نتایج تحلیل پژوهش های علمی منتشر شده در پایگاه های داده معتبر جمع آوری و تجزیه و تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهند که مداخلات آموزشی به ویژه آنهایی که بر روی تقویت مهارت های استراتژیک و نظارت هدفمند تمرکز دارند، توانسته اند بهبودهای معناداری در کارکردهای اجرایی کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی ایجاد کنند. به ویژه، روشهای آموزشی که بر تعاملات اجتماعی و بازی های هدفمند تاکید دارند، نتایج مثبتی را به همراه داشته اند. نتایج این تحقیق می تواند به محققان، آموزگاران، و والدین کمک کند تا با انتخاب مداخلات مناسب، زمینه ساز بهبود مهارت های اجرایی و در نتیجه، افزایش کیفیت زندگی کودکان شوند. بنابراین، توجه به طراحی و اجرای برنامه های آموزشی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در مدیریت و بهبود نشانه های این در کودکان در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

اختلال نقصتوجه/بیش فعالی ، کارکردهای اجرایی ، مداخلات آموزشی