پیشبینی گرایش به خودجرحی نوجوانان براساس ذهن آگاهی و پذیرش ادراک شده مادر

مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش ذهن آگاهی و پذیرش ادراک شده مادر در پیشبینی رفتارهای خودجرحی نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی توصیفی همبستگی از نوع رگرسیون بود. جامعه آماری این مطالعه نیز تمام دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصی لی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آنها تعداد ۱۵۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات سیاهه خودجرحی (SHI)؛ پرسشنامه ذهن آگاهی (FFMQ) و مقیاس پذیرش ادراک شده مادر (PAS) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از شاخصهای میانگین و انحراف استاندارد و آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار Spss-۲۷ استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین ذهن آگاهی و پذیرش ادراک شده مادر با رفتارهای خودجرحی رابطه منفی وجود داشته (۰۱/۰>P) و این متغیرها در ترکیب با یکدیگر نزدیک به ۳۰ درصد از واریانس نمرات رفتارهای خودجرحی را پیش بینی میکنند. مطابق با یافتههای این مطالعه میتوان از ذهن آگاهی و پذیرش ادراک شده مادر به عنوان عوامل محافظتی در پیشگیری از رفتارهای خودجرحی نام برد.

کلیدواژه ها:

خودآسیبی ، ذهن آگاهی ، پذیرش ادراک شده ، نوجوانان