مروری بر اثربخشی رواندرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه

هدف پژوهش حاضر مروری بر مقالات داخلی و خارجی در ارتباط با بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد(ACT) بر علائم افراد مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه بود. بدین منظور ابتدا جستجوی کلید واژه های ADHD، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، بیش فعالی، نقص توجه، در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی انجام گرفت. پس از آن به بررسی و تجزیه و تحلیل یافته های ۹ مقاله انتخاب شده که معیارهای ورود را داشتند، پرداخته شد. نتایج حاصل از بررسی این مقالات نشان دادند که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اثربخشی مطلوب و معناداری در کاهش علائم بیش فعالی و نقص توجه دارد. بنابراین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یک راهبرد درمانی مناسب جهت کاهش علائم در افراد مبتلا به ADHD به حساب می آید. لذا می توان از مدل درمانی مذکور در مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت روان به عنوان یک روش درمانی با اثربخشی مطلوب بهره برد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، نقص توجه ، رواندرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد