رابطه عوامل ظرفیت انطباق پذیری سازمانی، آگاهی موقعیتی و یادگیری سازمانی بر تاب آوری سازمانی در مدارس شهرستان پلدشت

سازمان ها برای بقا در محیط متغیر و تاب آوری در برابر تغییرات و بحران ها نیازمند تجهیز به امکاناتی از جنس دانش هستند. در این میان آگاهی موقعیتی، ظرفیت انطباق پذیری سازمانی و یادگیری سازمانی بسیار حائز اهمیت هستند. این پژوهش فرایند تاب آوری سازمانی را با تاثیر عوامل موثر بر تاب آوری مانند آگاهی موقعیتی، ظرفیت انطباق پذیری سازمانی و یادگیری سازمانی در قالب مدل مورد بررسی قرار می دهد. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ نحوه گردآوری داده ها و ارتباط میان متغیرها، جزء پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی است. شیوه جمع آوری داده از طریق پیمایش و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته انجام شده است. تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس روش تحلیل مسیر انجام گردید و جامعه آماری این پژوهش را ۳۵۰ نفر از مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش تشکیل دادند که طبق فرمول کوکران ۱۸۳ نفر به عنوان نمونه، تعیین و پرسشنامه ها به طور تصادفی بین آنها توزیع گردید. در مجموع، ۱۷۵ پرسشنامه جمع آوری شد و مورد تحلیل قرار گرفته است. ابزار نهایی ساخت یافته برای جمع آوری داده ها با استفاده از مقیاس پنج تایی لیکرت مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد تاب آوری سازمانی در مدارس شهرستان پلدشت با عوامل آگاهی موقعیتی، ظرفیت انطباق پذیری سازمانی و یادگیری سازمانی رابطه معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، آگاهی موقعیتی ، ظرفیت انطباق پذیری سازمانی ، یادگیری سازمانی