ارزیابی کاهش ردپای کربن در ساختمان های مسکونی انرژی صفر با استفاده از مصالح ساختمانی بیوچار

رشد سریع در بخش ساختمان و افزایش شهرنشینی منجر به استفاده بیش از حد از منابع انرژی تجدید ناپذیر و انتشار هشداردهنده گازهای گلخانه ای شده است . در پاسخ به این مشکل ، استفاده از مصالح ساختمانی پایدار و سازگار با محیط زیست به عنوان یک راه حل زیست دوست برای دستیابی به اهداف توسعه پایداریک راهکار ضروری است . این پژوهش مزایای بالقوه مصالح و مواد عایق مبتنی بر بیوچار، خواص مواد، قابلیت های کاهش انتشار کربن ، افزایش عایق حرارتی و صرفه جویی اقتصادی را مورد بحث قرار می دهد . پژوهش حاضر به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است و با جمع آوری و تحلیل اطلاعات، نتیجه گیری نهایی صورت می گیرد. نکات اصلی این تحقیق شامل : ( ۱) مواد مبتنی بر بیوچار پتانسیل قابل توجهی برای کاهش ردپای کربن ساختمانها و افزایش خواص عایق حرارتی آنها دارند. (۲) با هدایت حرارتی از ۰.۰۸-۰.۲ w/m۲k مواد عایق بیوچار به کاهش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای کمک می کنند. (۳) جایگزینی یک تن سیمان با بیوچار در تولید آجر می تواند به طور قابل ملاحظه ای ۱۳۵۰-۱۵۰۰ کیلوگرم کربن را در کل چرخه زندگی کاهش دهد. (۴) استفاده از بیوچار به عنوان بخشی از عایق بتن باعث صرفه جویی در حدود ۵۹ تا ۶۵ کیلوگرم دی اکسید کربن در هر تن می شود و در عین حال باعث صرفه جویی اقتصادی می شود. ( ۵) عایق بیوچار از ضایعات آلی مشتق شده است که به بهبود قابلیت بازیافت ، پایداری زیست محیطی و مقرون به صرفه بودن کمک می کند.

کلیدواژه ها:

بیوچار ، کربن ، انرژی صفر ، بازیافت ، مصالح ساختمانی