اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس امیدواری دانش آموزان مقطع متوسطه

زمینه و هدف: هدف اساسی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد انجام عملی موثر است، عملی که توجه آگاه با حضور کامل ذهن و ارزش محور باشد در این راستا خودپنداره یک ساختار دانش سازمان یافته است که پردازش اطلاعات مرتبط با خود را کنترل می کند و نیز سرمایه روان شناختی از ابزار های مهم موفقیت در کار و تحصیل است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش بر سرمایه های روان شناختی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر نیشابور انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۹۹ شهر نیشابور می باشد که تعداد ۳۱۱ نفر دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل می باشند. از این بین تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان به شیوه نمونه گیری خوشه ای از بین دانش آموزان دختر متوسطه دوم (دهم، یازدهم و دوازدهم) انتخاب و در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفتند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه تحت آموزش ACT و گروه کنترل در لیست انتظار بودند. گروه ها پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷) را به عنوان پیش آزمون و پس آزمون تکمیل و سپس داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ به روش تحلیل کوواریانس (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که میانگین نمره متغیرهای سرمایه روان شناختی در گروه آزمایش قبل و بعد از مداخله دارای تفاوت معنی داری است اما در گروه کنترل این تفاوت مشاهده نگردید. همچنین اختلاف میانگین گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل است (p=۰.۰۰۰). نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش درمان مبتنی بر تعهد برای دانش آموزان در مولفه های سرمایه روان شناختی امیدواری (p=۰.۰۰۰ و F=۳۶۱.۶۱) تاثیر معنی داری دارد. نتیجه گیری: اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند سرمایه روان شناختی دانش آموزان را به طور قابل مالحظه ای بهبود بخشد بنابراین پیشنهاد می شود دانش آموزان از این روش بهره بگیرند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، سرمایه های روان شناختی ، امیدواری