بررسی مفهوم حق بر صلح و تحقق پذیری آن با رویکرد تحلیل اقتصادی حقوق

حق بر صلح یکی از بنیادی ترین حقوق بشر است که به حق ذاتی هر فرد برای زندگی در جامعه ای عاری از خشونت ، جنگ ودرگیری اشاره دارد. اما مفهوم صلح تنها به معنای نبودن جنگ نیست . صلح مثبت ابعادی گسترده تر از صلح منفی دارد و به ایجاد ساختارها و شرایطی می پردازد که از وقوع خشونت جلوگیری می کند و زمینه را برای توسعه پایدار و عدالت اجتماعی فراهم می کند. ایجاد و حفظ صلح بین المللی مهم ترین هدفی است که سازمان ملل متحد برای دستیابی به آن تاسیس شدهاست . در این مقاله که به روش توصیفی تحلیلی صورت گرفته است و شیوه گردآوری اطلاعات در آن بهره گیری از منابع کتابخانه ای است ، مفهوم صلح و حق بر صلح مبتنی بر اسناد بین المللی که تاکنون به تصویب رسیده اند، مورد بررسی قرارگرفته و تقسیم بندی آن به دو دسته صلح منفی و صلح مثبت مطرح شده است . میزان گستره هر کدام از این دو با تدقیق درالفاظ و عبارات قانونگذار در این اسناد تبیین شده و مشخصات و تفاوت های هر یک مورد اشاره قرار گرفته است . ضمن اشارهبه توسعه حقوق در جهت تعریف حق بر صلح به معنای مثبت آن، ایراد حقوقی موجود در تعریف صلح مثبت به عنوان یک حق بیان شده است . سپس با استفاده از ابزار تحلیل اقتصادی حقوق، امکان سنجی واقعی تحقق صلح بعد از مرحله تعریف وشناسایی آن با نهادها و سازوکار موجود مبتنی بر منشور ملل متحد و ریشه های آن مورد بررسی قرار گرفته است و راهکارمناسب آن برای بسترسازی جهت توسعه و ترویج صلح و استیفای همه جانبه حقوق بشری ارائه شده است .

کلیدواژه ها:

حق بر صلح ، صلح مثبت ، صلح منفی ، مفهوم حق بر صلح ، تحلیل اقتصادی حقوق.