بررسی ورود ثالث در داوری بینالمللی با تاکید بر مقررات ایکسید

بر اساس تعریفی که در سال ۱۸۹۹ در کنفرانسی با حضور نمایندگان ۴۴ کشور برگذار گشت، موضوع داوری چنین تعریف شده است: حل و فصل اختالف طرفین بر اساس رعایت قانون توسط قضاتی که خود آنان تعیین نموده اند. از منظر برخی حقوقدانان داوری به فصل خصومت توسط غیرقاضی و بدون رعایت تشریفات رسیدگی دعاوی تعریف گشته است. طبق ماده ۳۲ مقررات ایکسید در خصوص ورود ثالث چنین بیان می دارد، رضایت طرفین اصلی برای حضور شخص ثالث در جلسه استماع یک امر ابتدایی بود که بدون آن دیوان حتی این امکان را نداشت که به درخواست اشخاص ثالث رسیدگی کند. اما آنچه در مقررات اصالحی، ماده ۳۲ با آن مواجه هستیم چنین می باشد: « در صورتی که هیچ یک از طرفین اعتراض ننمایند، دیوان داوری پس از مشورت با دبیرکل، می تواند به اشخاص ثالث اجازه دهد که در تمام یا قسمتی از جلسه استماع حضور پیدا کنند یا صرفا شاهد آن باشند. »بنابراین میدانیم که چنین اماره ای مشروط بر اینکه هیچ یک از طرفین مخالفت صریح خود را اعالم ننماید به سود رسیدگی عمومی جریان داوری سرمایه گذاری می باشد. ماده ۳۷ مقررات داوری ایکسید نیز در خصوص ورود ثالث چنین بیان می دارد: « بعد از مشورت با دو طرف اختالف، دیوان داوری می تواند به شخص حقیقی یا حقوقی که طرف اختالف نیست اجازه دهد الیحه کتبی خود را در خصوص موضوعی که در حوزه اختالف است به دیوان تقدیم دارد. دیوان داوری باید در تشخیص امکان یا عدم امکان تقدیم الیحه توسط شخص ثالث از میان سایر موارد به این موارد توجه نماید: الف) الیحه شخص ثالث باید با به پیش کشیدن دیدگاهی خاص یا وجه متفاوت از آنچه توسط طرفین اصلی اختالف اقامه شده است، دیوان داوری را در فهم موضوع یاری نماید. ب) الیحه شخص ثالث موضوعی را مورد خطاب قرار دهد که در حوزه اختالف است ج) شخص ثالث منفعت عمده در جریان داوری دارد.»

کلیدواژه ها:

داوری ، داوری بینالمللی ، داوری تجاری بینالمللی ، ورود ثالث