مروری بر روشهای فیزیکی نوین اصلاح نشاسته

نشاسته منبع اصلی غذا برای بشریت است . در دانه ها، ریزوم ها، ریشه ها و غدهها به صورت گرانولهای نیمه کریستالی با خواص منحصر به فرد برای هر گیاه تولید می شود و نقش عمدهای در تعیین بافت ، پایداری ، ظاهر و ارزش تغذیه ای محصولات مختلف غذایی دارد. نشاسته های طبیعی همیشه عملکردهای لازم مورد نیاز را ندارند و برای غلبه بر کمبودهایی از جمله رتروگراداسیون، سینرسیس و پتانسیل پایین نگهداشتن آب، که کاربردهای صنعتی آنها را محدود می کند، اصلاح می شوند. اصلاح فیزیکی نشاسته به عنوان روشی برای اصلاح خواص نشاسته بدون تغییر شیمیایی آنها می باشد. از جمله روش های فیزیکی اصلاح نشاسته می توان به مایکروویو، تابش گاما، اولتراسوند و پلاسما سرد اشاره نمود. روشهای فیزیکی ساده، مقرون به صرفه ، ایمن و سازگار با محیط زیست هستند. بر طبق مطالعات صورت گرفته از آنجایی که روشهای اصلاح فیزیکی فاقد مواد شیمیایی یا عوامل بیولوژیکی هستند، نشاسته های اصلاح شده فیزیکی نسبت به سایر نشاسته های اصلاح شده گزینه بهتری می باشند. روشهای فیزیکی اصلاح نشاسته باعث بهبود خواص فیزیکوشیمیایی ، مورفولوژیکی ، ساختاری و تکنولوژیکی گرانولهای نشاسته می شوند و نشاسته های اصلاح شده با این روشها کاربرد گستردهای در صنایع مختلف به ویژه صنایع غذایی دارند .

کلیدواژه ها:

نشاسته ، اصلاح فیزیکی ، روشهای نوین