تجربیات کنونی در زمینه غنی سازی با کلسیم

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 206

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCFOODI30_193

تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1403

چکیده مقاله:

کمبود کلسیم در رژیم غذایی در بسیاری از جمعیت ها رایج است و باعث نرمی استخوان در کودکان و بزرگسالان می شود و خطر ابتلا به چندین مشکل سلامتی را افزایش می دهد. کلسیم به عنوان یک ماده مغذی مهم مطرح است . زیرا، تامین نیازهای غذایی توصیه شده بدون مصرف محصولات لبنی دشوار است . ارائه مواد غذایی غنی شده با کلسیم که از نظر فرهنگی قابل قبول باشند، می تواند بهبود مصرف کلسیم را در صورتی که یک استراتژی عملی و مقرونبه صرفه در یک مکان خاص باشد، تسهیل کند. این مروری ، تلاشهای فعل ی غنی ساز ی کلسیم و درسهای آموخته شده از این تجربیات را توصیف می کند. در سراسر جهان، بریتانیا تنها کشوری است که غنی سازی آرد گندم با کلسیم در آن اجباری است . تخمین زده می شود که این ماده غذایی غنی شده سهمی حدود%۱۴-۱۳ از مصرف کلسیم جمعیت بریتانیا دارد. سایر اقلام ی که با کلسیم غنی می شوند شامل آرد ذرت، برنج و آب هستند. برنامه های فعلی غنی سازی کلسیم ممکن است با مشکلاتی از جمله کمبود نیروی انسانی ماهر و آموزش دیده، فقدان دستورالعمل های روشن برای اجرا، نظارت و ارزیابی و شاخص های عملکردی روبرو باشند. همچنین هزینه بالای پیش میکس کلسیم و دشواری دردسترسی به گروههای هدف نیز ا ز چالشهای دیگر است. علاوه بر ای ن، ارزیابیهای دقیق از این برنامهها، بهویژه در محیطهایی کهچندین برنامه غنی سازی به طور همزمان اجرا میشوند، ناکاف ی بوده و شواهد موجود نیز کیفیت بالایی ندارند. بنابراین، تحقیقاتبیشتری بر ای ارزیابی تاثیر برنامههای غنی سازی کلسیم ضروری است.

نویسندگان

مهشید بهرامی نژاد

دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه

مارال نیستانی

دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه

دل آرا میرحصاری

دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه

میلاد روحی لنگرودی

دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه