اثر استرهای رزمارینیک اسید بر اکسیداسیون اولئوژل و امولژل

در این مطالعه ، رزمارینیک اسید با اتانول، بوتانول و هگزانول استری شده و خصوصیات آنتی اکسیدانی استرهای تولید شده در محصولات غذایی بر پایه ی چربی مورد بررسی قرار گرفت . روغن دانه کتان حاوی رزمارینیک اسید (۶۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) پایداری اکسیداتیو بالاتری (زمان القاء ۴۷/۱۰۹۱ ساعت ) نسبت به سایر نمونه های روغن دانه کتان نشان داد. در میان نمونه های امولسیون، هگزیل رزمارینات (۴۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی (زمان القاء ۴۲/۱۵۹ ساعت ) را نشان داد در حالیکه در میان نمونه های امولژل، بوتیل رزمارینات (۶۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی (زمان القاء ۸۱/۶۸۰ ساعت ) را نشان داد. فعالیت آنتی اکسیدانی استرهای رزمارینیک اسید قابل مقایسه با BHT بود. در میان نمونه های کنترل روغن دانه کتان، اولئوژل، امولژل و امولسیون حاوی روغن دانه کتان، بیشترین پایداری اکسیداسیون مربوط به نمونه ی کنترل اولئوژل بود.

کلیدواژه ها:

اتیل رزمارینات ، بوتیل رزمارینات ، رزمارینیک اسید ، روغن دانه کتان ، هگزیل رزمارینات