نقش کالبدی معماری در خلاقیت کودکان با رویکرد روانشناسی محیطی

محیط های آموزشی وکالبد معماری آنها تاثیر قابل توجهی بر رشد خلاقیت و توانمندی های شناختی کودکان دارند.طراحی فضاهایآموزشی باتوجه به نیازهای روانشناختی کودکان میتواند باعث بهبود تعاملات اجتماعی، افزایش انگیزه یادگیری، و بهبود مهارتهایحل مسئله و تفکرخلاقانه درکودکان گردد .این مقاله به روش تحلیلی توصیفی به شناسایی جنبه های مختلف طراحی معماری فضاهایآموزشی است که می توانند به تقویت خلاقیت کودکان کمک کنند، پرداخته است. بافته های این پژوهش حاکی ازآن است که توجه بهاصول طراحی که از فضا سازی های منعطف ومتنوع، عناصرطبیعت، رنگ ها، نور وتهویه مناسب از مهمترین نکات در تقویت محیط هایآموزشی خلاقانه است. درنهایت، این مقاله بر لزوم توجه به ویژگی های انسانی وروان شناختی کودکان درفرآیند طراحی فضاهای آموزشیتاکید میکند، تا بتوان به بهبود وپرورش خلاقیت در نسل های آینده کمک کرد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیط ، محیط های آموزشی ، خلاقیت ، معماری کودکان