بررسی و تبیین شاخص های شهر سبز با استفاده از روش تاپسیس در کلانشهر شیراز

تحقیق حاضر به بررسی و تبیی ن شاخص های شهر سبز در کلانشهر شیراز می پردازد، با استفاده از روش تاپسیس . این تحقیق با هدف ارزیابی وضعیت شهرسازی و مدیریت منابع طبیعی در شیراز انجام شده و به دنبال پاسخ به این سوال است که چگونه می توان شیراز را به عنوان یک شهر سبز و پایدار توسعه داد. روش تاپسیس (TOPSIS) به عنوان یک روش چندمعیاره برای تصمیم گیری و ارزیابی شاخص های مختلف شهرسازی مورد استفاده قرار گرفته است . این روش بر اساس ایده نزدیک ترین فاصله به راهحل ایدهآل و دورترین فاصله از راهحل نامطلوب عمل می کند. در این پژوهش ، شاخص های مختلفی از جمله توسعه فضای سبز، کیفیت هوا، مدیریت مصرف انرژی ، بازیافت و مدیریت پسماند، حمل و نقل عمومی ، مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج این تحقیق نشان می دهند که شیراز با وجود منابع طبیعی فراوان و ظرفیت های بالقوهای که دارد، نیاز به بهبود و مدیریت بهتر فضاهای سبز و کیفیت محیط زیست دارد. از جمله نقاط ضعف موجود می توان به کمبود فضاهای سبز عمومی ، آلودگی هوا، و مدیریت نامناسب منابع آب اشاره کرد. همچنین ، نیاز به برنامه ریزی های جامع تر و سیاست گذاری های هماهنگ تر برای توسعه حمل و نقل پایدار و کاهش مصرف انرژی در این شهر احساس می شود.این پژوهش تاکید می کند که برای رسیدن به اهداف شهر سبز، باید استراتژی های بلندمدت و جامعی در زمینه های مختلف زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی اتخاذ شود. بهبود زیرساخت های شهری ، افزایش آگاهی و مشارکت شهروندان در حفاظت از محیط زیست ، و ایجاد سیستم های کارآمدتر در مدیریت پسماند و منابع طبیعی ، از جمله اقداماتی است که می تواند به تحقق این هدف کمک کند. در نهایت ، پژوهشگران پیشنهاد می کنند که با استفاده از نتایج این تحقیق و به کارگیری روشهای نوین مدیریت شهری ، می توان شیراز را به سمت توسعه پایدار و تبدیل به یک شهر سبز واقعی سوق داد.

کلیدواژه ها:

شهر سبز ، مدیریت شهری ، روش تاپسیس .