بررسی عصب روانشناختی مغز خودکشی

در مقالات پیشنهاد شده است که کلید پیشگیری از خودکشی نه در مطالعه مغز، بلکه در مطالعه مستقیم احساسات انسانی نهفته است . مناطق مغزی که در رفتار خودکشی دخیل هستند، آنچه را که ممکن است "مغز خودکشی " نامیده شود، تشکیل می دهند. علاوه بر این ، وضعیت فعلی دانش در مورد جنبه های روانشناختی عصبی و شناختی روانشناختی رفتار خودکشی ، امکان توصیف نقش این مناطق در توسعه افکار و رفتار خودکشی و به ویژه برای تفکیک فرآیندهای شناختی اجتماعی و بیان رفتاری این فرآیندها را فراهم می کند. شیوع اختلالات روانی که به شدت با افزایش خطر رفتار خودکشی مرتبط است ، با نزدیک تر شدن محل اصلی اختلالیا نارسایی به مغز افزایش می یابد. با این حال، این احتمالا به اندازه کافی ارتباط بین اختلال عملکرد مغز و وقوع رفتار خودکشی را توضیح نمی دهد. در واقع ، برخی از ویژگی های شخصیتی که در ایجاد رفتار خودکشی نیز دخیل هستند (مانند نوسانات خلقی ، تکانشگری و پرخاشگری ) در جمعیت عمومی ، افراد مبتلا به بیماری های جسمی (مانند خصومت در بیماری های قلبی عروقی ) و افراد مبتلا به اختلالات مغزی (مانند تغییرات شخصیتی در صرعیا آسیب مغزی ) به ترتیب صعودی از نظر فراوانی یافت می شوند .

کلیدواژه ها:

خودکشی ، مغز ، عصب روانشناسی ، سروتونین