بررسی رابطه ی بین سبک دلبستگی ایمن با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک دلبستگی ایمن با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و بر اساس نحوه گردآوری دادهها پیمایشی است . در واقع با توجه به اهداف، مطالعه حاضر از نوع تحقیقات توصیفی همبستگی بود که در آن روابط بین متغیرها بررسی شد، زیرا پژوهشگر با استفاده از پرسشنامه درصدد بررسی رابطه سبک دلبستگی ایمن با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان خدابنده در سال تحصیلی ۱۴۰۲- ۱۴۰۳ که ( ۲۸۰۴ نفر) بودند. از میان این ( ۲۸۰۴ نفر) با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس جدول مورگان ۳۳۸ نفر انتخاب شدند . برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه سبک های دلبستگی کالینز و رید (۱۹۹۰) و برای ارزیابی پیشرفت تحصیلی ، نمرات دانش آموزان از معدل ترم گذشته تا آتی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها ابتدا اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss -۲۶ به رایانه انتقالیافت . تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی انجام شد. نتایج نشان داد که بین پیشرفت تحصیلی و سبک دلبستگی ایمن دانش آموزان دوره دوم متوسطه رابطه مثبت و معناداری در سطح ۰۱/۰ با ضریب ۳۶۵/۰ وجود دارد؛ بدین معنی که هر چه سبک دلبستگی ایمن دانش آموزان بیشتر باشد، پیشرفت تحصیلی آن ها بیشتر می شود و بالعکس . بنابراین پیشنهاد می شود که مشاوران مدرسه از نتایج حاصل از این پژوهش جهت راهنمایی و مشاوره دانش آموزان در راستای بهبود دلبستگی و افزایش پیشرفت تحصیلی آنها استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ایمن ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان.