اثربخشی روش تدریس بارش مغزی بر خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای اجتماعی دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شهرستان نورآباد ممسنی

هدف اصلی این پژوهش ، بررسی اثربخشی روش تدریس بارش مغزی بر خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای اجتماعی دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شهرستان نورآباد ممسنی بود. این پژوهش از لحاظ روش اجرا به صورت نیمه تجربی بود که در آن از طرح پیش آزمون، پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل استفاده شد . جامعه آماری این پژوهش ۴۰۱ دانش آموز پسر پایه پنحم ابتدایی در شهرستان ممسنی در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود. حجم نمونه آماری ۳۰ نفر که برای گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل ( ۱۵) نفر در نظر گرفته شد و به مدت ۷ جلسه به گروه آزمایش با روش بارش مغزی و گروه کنترل به صورت تدریس سنتی ۷ درس از کتاب علوم تجربی پایه پنجم آموزش داده شد. در این پژوهش اصول اجرای روش بارش مغزی از تحقیق زینیلی ، تاجیک ، نیرومند و مظفری (۱۳۹۹: ۱۳۷) گرفته شده است . برای گردآوری دادهها از پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت ( ۱۹۹۰) و خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان ( ۱۹۹۹) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای تحلیل کوواریانس (چند متغیره و تک متغیره) استفاده شد. نرم افزار برای تجزیه و تحلیل دادهها، نرم افزار SPSS بود.یافته های پژوهش نشان داد که روش تدریس بارش مغزی باعث افزایش خودکارآمدی تحصیلی (استعداد، کوشش و بافت ) دانش آموزان شد (۰۵/۰.(P< همچنین مشخص گردید که روش تدریس بارش مغزی موجب افزایش مهارتهای اجتماعی (ابراز وجود، همکاری ، همدلی ، کنترل خود) دانش آموزان شده است (۰۵/۰.(P< بر اساسیافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که روش تدریس بارش مغزی باعث بهبود خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای اجتماعی دانش آموزان می شود .

کلیدواژه ها:

روش تدریس بارش مغزی ، خودکارآمدی تحصیلی ، مهارتهای اجتماعی