بررسی نحوه تاثیر گذاری روشهای تدریس و نوین و معلمان در آموزش و تربیت دانش آموزان در مدرسه

محور اصلی نگرشهای جدید آموزشی بر چگونگی یادگیری و تاثیر آموخته ها بر زندگی یادگیرنده متمرکز است. از این رو شناخت ویژگیهای کودک بررسی نیازهای آموزشی و تربیتی او کشف روشها و راهبردهای ابتکاری و جدید توسعه امکانات آموزش فردی و مشارکت دانش آموزان در فعالیتهای گروهی از اهمیت خاصی برخوردارند. در واقع با اعمال نگرشهای جدید نظام آموزشی متحول میشود و چشم اندازها و فعالیتهای تازه ای پیش پای مدرسه ها گشوده میشوند از این رو مدرسه های قرن بیست و یکم میکوشند نسل آینده را برای تحصیلات بالاتر و قبول مسئولیتهای بزرگ اجتماعی تربیت و آماده کنند آموزش فرآیند دو طرفه ی یاددهی یادگیری است که نقش مهمی در تعلیم و تربیت دارد. هدف نظام آموزشی ایجاد تغییرات مثبت در اندیشه ها شناختها و رفتار انسان است. با توجه به پیشرفت علم و تکنولوژی روشهای تدریس قدیمی دیگر کارآمد نیستند. همان طور که گفتیم در حال حاضر نظام آموزشی وظیفه ی ایجاد تغییرات مطلوب در اندیشه ها شناختها و رفتار انسان را بر عهده دارد. در روشهای تدریس قدیم معلم بیشتر نقش ناظم را به عهده داشت و دانش آموزان نقشی در فرایند تدریس نداشتند. اما در روش تدریس نوین آموزگاران به عنوان راهنما ناظر و سازمان دهنده باید شناخت کافی از نظریه های یادگیری و الگوهای تدریس داشته باشند.

کلیدواژه ها:

نقش معلم روش تدریس نوین ، دانش آموز تربیت