تمهیدات کاهنده پاسخ کیفری در فرایند دادرسی در پرتو مﻘررات کیفری ایران

همواره می توان ادعا کرد حقوق کیفری به مثابه یک علم در مسیر توسیع اجرای عدالت گام های مترقی بر می دارد. از جمله این گام ها که در سیستم عدالت کیفری تبلور یافته و نظام های حقوقی را متاثر از نگرش های خود قرارداده است، توافقی شدن آیین دادرسی کیفری است. این رویکرد سیستم عدالت کیفری را با تمامی امکانات در خدمت بزه دیده و بزهکار قرار می دهد تا در کنار حمایت از آنها و جامعه راهی جهت وفاق برای آنها فراهم آورد. در مقابل این بستر زیر ساخت تمهیداتی است که به سمت کاستن آثار غیر منعطف دادرسی می شود. این پژوهش با روشی توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده های کتابخانه ای سعی می کند به این هدف اصلی که در پرتو توافقی شدن آیین دادرسی کیفری چه تمهیدات کاهنده ای ایجاد شده است، دست یازد. پژوهش نشان می دهد نهادهای ارفاقی چون تعویق تعقیب، تعلیق تعقیب، بایگانی پرونده و دیگر نهادهای حقوقی که در قانون به آن اشاره شده و اختیار آن را به موجب قانون در دست سیستم عدالت کیفری قرار داده است، مصداق عینی تمهیداتی است که در راستای کاهش مجازات و کند کردن پاسخ امنیت مدار کیفر می باشد.

کلیدواژه ها:

توافق شدن دادرسی ، تعلیق تعقیب ، ترک تعقیب ، تعویق تعقیب