تعیین اثر بخشی فضاهای مختلف برای آموزش چهره به چهره تفکیک پسمانددر مبدا در شهر شیراز

امروزه حفاظت از محیط زیست به عنوان یکی از دغدغه های مدیریت شهری است و در این بین مدیریت پسماند ها بخصوص در مبدا از اهمیت ویژه ای برخوردار است . تحقیق حاضر با هدف ارزیابی میزان تاثیر گذاری فضاهای مختلف آموزش شهروندی در زمینه ی تفکیک پسماند از دیدگاه شهروندان شهر شیراز انجام پذیرفته است . بدین منظور با همکاری کارشناسان ذیربط ، پرسشنامه ای تدوین گردیده که در آن تعداد فضا های مختلف آموزش شهروندی مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است . در این پژوهش درصد شهروندانی که میزان تاثیرگذاری فضای آموزش چهره به چهره درب منازل را زیاد و خیلی زیاد می پندارند معادل ۱,۷۰ % و این آمار در خصوص میزان تاثیرگذاری فضای آموزش چهره به چهره در مدارس معادل ۶,۹۰% می باشد. در بخش تحلیل داده های پرسشنامه ، ابتدا به منظور بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنف (Kolmogorov-Smirnov test) استفاده شده است . نتایج این آزمون (۰۵,۰ < ۰۰,۰(p-value= عدم نرمال بودن داده ها را تایید نمودند. لذا به منظور مقایسه میزان تاثیرگذاری فضاهای مختلف آموزش چهره به چهره (درب منازل و مدارس) با رویکرد تفکیک پسماند در مبدا از آزمون ناپارامتریک من ویتنی (Mann-Whitney) در سطح معناداری ۰۵,۰ استفاده گردید. نتیجه آزمون فوق (۰۵,۰ < ۰۰,۰ (p-value = و کوچک تر بودن p مقدار از سطح آزمون نیز نشان از اختلاف معنی دار در میزان تاثیر فضاهای آموزشی فردی و جمعی داشته و به وضوح تاثیر فضای آموزش چهره به چهره در مدارس با رویکرد تفکیک پسماند در مبدا، بیشتر از فضای آموزش فردی از طریق چهره به چهره درب منازل می باشد.