بررسی و مقایسه عوامل مختلف انگیزشی شهروندان در راستای تفکیک پسماند در مبدا (مطالعه موردی شهر شیراز)

حفظ و نگهداری محیط زیست و منابع طبیعی یکی از مهمترین چالش هایی است که بشر در آستانه قرن بیست ویکم با آن مواجه است . ارزیابی آموزش جزء جدایی ناپذیر دانش ، نگرش و مهارت افراد از راه تجربه های یادگیری برای رسیدن به عملکرد موثر در یک فعالیت یا فرآیند آموزش به شمار می رود و قرار دادن آن به عنوان بخشی از فرآیند آموزش نشان دهنده مهارت در طراحی یک برنامه آموزشی به شمار می رود. در این پژوهش میزان تاثیر آموزش و فرهنگ سازی از طریق فضای چهره به چهره درب منازل به عنوان یکی از رسانه ها مطرح در عملکرد تفکیک پسماند در مناطق ۱۱ گانه شهرداری شیراز نگاشته شده است . سه عامل به ترتیب سلامت و بهداشت عمومی ، حفظ محیط زیست و آینده فرزندان، موثرترین موارد انگیزشی در شهروندان بوده که ایشان را در راستای تفکیک پسماندها در مبدا ترغیب می نماید. به منظور تحلیل عوامل موثر در انگیزش شهروندان به منظور تفکیک پسماندها در مبدا با توجه به اینکه داده ها از فرض نرمال بودن برخوردار نیستند، از آزمون ناپارامتریک کروسکال والیس (kruskal-wallis) استفاده گردید. نتیجه آزمون فوق (۰۵ ۰ < ۰۰ ۰ (p-value = نشان از اختلاف معنی دار در میزان تاثیر عوامل مختلف انگیزشی شهروندان به منظور تفکیک پسماند در مبدا داشت .

کلیدواژه ها:

پسماند ، مشارکت شهروندان ، عوامل انگیزشی