بررسی رابطه خودرهبری با شایستگی اجتماعی (مورد مطالعه ای: نوجوانان شهر ارومیه)

این پژوهش تحت عنوان رابطه خودرهبری با شایستگی اجتماعی بین نوجوانان شهر ارومیه انجام گرفته است. هدف از این پژوهش رابطه خودرهبری با شایستگی اجتماعی بین نوجوانان شهر ارومیه می باشد. یک فرضیه و یک سوال در این پژوهش مطرح شده است و جامعه آماری کلیه نوجوانان دختر ۱۷ سال منطقه شاهد شهر ارومیه در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ که بر اساس تعداد آنها ۱۰۲۹ نفر گزارش شده است می باشد. در بخش آمار توصیفی، تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های مرکزی همچون میانگین و شاخص های پراکندگی انحراف معیار، چولگی و کشیدگی انجام پذیرفته است. خلاصه وضعیت آمار توصیفی مربوط به متغیرهای تحقیق پس از غربالگری و حذف دادههای پرت به کمک نرم افزار SPSS ارائه شده است. بودن ارتباط متغیرهای پیش بین با ملاک، چند همخطی بودن، یکسانی پراکندگی و استقلال پسماندها در خصوص تمامی تحلیل ها مورد تائید قرار گرفت. همچنین بررسی مفروضه هم خطی بودن نشان داد که شاخص عامل تورم واریانس (VIF) و تولرانس در دامنه بهنجار قرار دارند. از این رو می توان پذیرفت که متغیرهای پیش بین از یکدیگر مستقل اند و هم خطی بودن چندگانه اتفاق نیفتاده است. ابزارهای پژوهش شامل: پرسشنامه شایستگی اجتماعی پرندین (۱۳۸۵) و خودرهبری است. نتیجه ها تحقیق نشان داد که بین متغیرهای شایستگی اجتماعی و خودرهبری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودرهبری ، شایستگی اجتماعی