عقل از منظر نهج البلاغه

انسان در مسیر کمال نیاز به راهنما دارد و عقل این حجت درونی به همراه حجت های بیرونی جزء بهترین راهنمایان برای خود و خدا شناسی محسوب می شوند؛ نهج البلاغه قطره ای از اقیانوس ژرف کلام امیر المومنین علیه السلام است که کمتر مورد توجه قرار دارد و نمونه ای کامل از برنامه هایی است که انسان با عمل مداوم به آنها به کمالات نایل می شود.با توجه به نقش عقل در مراحل زندگی محقق را به دنبال جواب این سوال کشیده که کاربرد عقل از منظر نهج البلاغه چیست ؟ و اینکه عقل از منظر نهج البلاغه در دو بعد کاربرد عملی و نظری مورد بررسی قرار گیرد، از جمله این کاربرد ها می توان حیا را نام برد که به منزله ی چشم عقل همچنین زهد، سر، حکمت ، زبان ،رافت ، دهان و رحمت به منزله ی قلب برای عقل نامیده می شود. این تحقیق به روش تحلیلی -توصیفی جمع آوری شده است که از یافته های تحقیق هوا پرستی است که در تاریک شدن روح ، تیرگی دل و خاموش شدن نور عقل تاثیر دارد که اگر عقل بخواهد هویت هدایت گری داشته باشد باید فرد در انجام اعمال صالح مداومت کند و خرد بعنوان نور فروزانی ، نفس آدمی را برای درک همه چیز روشن می سازد که بر اثر جهاد با نفس رشد می یابد و تضمین کننده سعادت آدمی در مسیر فطرت است و در دین اسلام تعقل مبنای سنجش ایمان و اعمال شناخته شده است .

کلیدواژه ها:

عقل ، نهج البلاغه ، سیره ی امام علی علیه السلام ، کارکرد نظری ، کارکرد عملی