پیامدهای فقر در جامعه از دیدگاه نهج البلاغه

فقر از پدیده های آسیب زا بنیادی ترین مسائل و بزرگترین دردهای جوامع بشری در طول تاریخ بوده است. بدون شک نه تنها هیچ مکتبی فقر و تنگدستی را ستایش نکرده بلکه همواره مورد نکوهش همه دانشمندان و زمامداران جامعه انسانی بوده است. دغدغه مندی بشر در تامین رفاه و زدودن فقر از جامعه و با طرحهای صورت گرفته از سوی مدعیان امر در رفع آن نه تنها از میزان آن کاسته نشده بلکه هر روز در حال افزایش است و پیامدهای خود را از زمانهای گذشته تا کنون در وجوه زندگی فردی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی به جا گذاشته و افراد جامعه را از حق مسلم خود محروم می کند. با توجه به اینکه جامعه ما یک جامعه اسلامی است این پیامدها را باید از دیدگاه اسلام مورد بررسی نمود. از این روی در این پژوهش به بررسی مسئله پیامدهای فقر در جامعه از دیدگاه نهج البلاغه که یکی از مهمترین کتب شیعی است پرداخته و با روش توصیفی به ضرورت شناخت فقر و پیامدهای آن علاوه بر هدف آگاه سازی افراد به پیامدهای فقر و نقش جامعه در گسترش آن به اهمیت قرار دادن سیره علوی در فقرزدایی از سوی مسولان اجرایی جامعه، همت گماشته است. نتیجه آنکه بیماریهای جسمی و روحی همچون؛ ضعف در یقین پرخاشگری، نقص در عقل و دین از دست دادن اعتماد به نفس و عزت نفس را پیامدیهای فردی و فساد اداری سرقت انزوا اجتماعی و سیاسی و سلب هر دو موقعیت را از پیامدهای اجتماعی دانسته و از متن نهج البلاغه این پیامدها را به چالش کشیده است.

کلیدواژه ها:

فقر جامعه فرهنگ سیاست ، نهج البلاغه