تحلیل روانشناسانه وجوه عشق در اشعار مدرن و کلاسیک ایرانی ،با تکیه بر مفاهیم نظریات لکان،فروم ،استرنبرگ و هاتفیلدتطبیق نظریات عشق لکان،فروم،استرنبرگ و هاتفیلد با اشعار مدرن و کلاسیک تنی چند از شعرای مطرح ایرانی (شاملو ،حافظ ،سیمین بهبهانی و مولوی )

ادبیات فارسی غنی از درس های زندگی در حوزه های مختلف است و شاعران ایرانی همواره مورد تجه مردمان و متخصصان داخل و خارج از کشور بوده اند. ادبیات فارسی با توجه به غنای کم نظیر و جایگاه خاص آن در ادبیات جهان، از لحاظ روان شناسی ، قابلیت بررسی و تحلیل بسیار دارد. عشق به عنوان یکی از اساسی ترین و مهم ترین مسائل حیات انسان، موضوعی است که نه تنها در ادبیات فارسی ، جایگاه برجسته ای را به خود اختصاص داده، بلکه در روانشناسی نیز یکی از موضوعات بسیار مهم به شمار می رود و بسیاری از روانشناسان به مطالعه و بحث پیرامون آن پرداخته اند.در پژوهش حاضر؛به طور خاص تعریف روانشناختی مفهوم عشق از دیدگاه برخی روانشناسان مطرح،صاحب سبک و نظریه پرداز؛مانند ژاک لکان،اریک فروم،رابرت استرنبرگ و الین هاتفیلد،در این حوزه مورد بررسی قرار گرفته است .

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، شعر ، عشق ، روانشناسی ، عشق درمانی ، لکان ، فروم ، استرنبرگ.