اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر مولفه های حساسیت اضطرابی (ترس از بیماری قلبی ، ترس از بیماری تنفسی ، اضطراب جمع و عدم مهارشناختی ) بیماران اسکلروز جانبی آمیوتروفیک شهر اصفهان

پژوهش حاضر به منظور اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر ابعاد حساسیت اضطرابی (ترس از بیماری قلبی ، ترس از بیماری تنفسی ، اضطراب جمع و عدم مهارشناختی ) بیماران اسکلروز جانبی آمیوتروفیک انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه بیماران اسکلروز جانبی آمیوتروفیک در شهر اصفهان هستند که در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به خانه حمایت از شهر اصفهان مراجعه کردند و دارای پرونده پزشکی بودند که با روش نمونه گیری هدفمند براساس ملاکهای ورودی ، ۳۰ نفر از آنها انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) با گمارش تصادفی تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نلسون (۱۹۸۸)، حساسیت اضطرابی تیلور و کاکس (۱۹۹۸) و پرسشنامه خودبازداری وینبرگر و شوارتز (۱۹۹۰) بود. پس از اجرای پیش آزمون (اجرای پرسشنامه ها) بر روی دو گروه آزمایش و کنترل، به اجرای مداخله شناختی -رفتاری بر روی گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه (هفته ای یک جلسه ) پرداخته شد. ولی گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند و در نهایت پس آزمون (اجرای پرسشنامه ها) مجدد از دو گروه گرفته شد. یافته های تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که تفاوت بین میانگین های تعد یل شده نمرات حساسیت اضطرابی در مرحله پس آزمون (بعد از کنترل نمرات پیش آزمون) در دو گروه آزمایش و کنترل معنی دار است (۰۰۱/۰(P=، به عبارت دیگر درمان شناختی -رفتاری ، حساسیت اضطرابی این بیماران را بهبود می دهد از طریق درمان شناختی - رفتاری ، بیماران توانستند یاد بگیرند که تفسیرهای خود را از این احساسات مجددا تنظیم کنند و راهبرد های مقابله سالم تری برای مد یریت اضطراب ایجاد کنند. همچنین ، درمان شناختی - رفتاری برای حساسیت اضطرابی ، شامل تکنیک -هایی مانند بازسازی شناختی ، مواجهه درمانی و آموزش تمدد اعصاب بود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی -رفتاری ، ، حساسیت اضطرابی ، مولفه های حساسیت اضطرابی بیماران اسکلروز جانبی آمیوتروفیک .