اثربخشی طرح واره درمانی بر صمیمیت در افراد خیانت کننده در ازدواج در متاهلین مراجعه کنن ده به مراجع قضایی شهر بابل

هدف این پژوهش ، اثربخشی طرحواره درمانی بر صمیمیت در افراد خیانت کننده در ازدواج در متاهلین مراجعه کتتده به مراجع قضایی شهر بابل بوده است . این پژوهش بر اساس ماهیت شبه آزمایشی ، بر اساس هدف کاربردی ، برحسب موقعیت ، میدانی بوده است . تعداد ۱۲۰نفر( ۶۰ نفر مرد و ۶۰ نفر زن) از متاهلین مراجعه کتتده به مراجع قضایی شهر بابل ، به صورت تصادفی و به شیوه هدفمند با استفاده از روش کوکران انتخاب شدند. که یک گروه به عنوان گروه مداخله طی ۱۰ جلسه یک ساعت و نیم تحت آموزش قرار گرفتند و یک گروه به عنوان گروه کنترل بدون مداخله و آموزش در پژوهش شرکت کردند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه استاندارد صمیمیت زوجین با ۸۵ سوال در مقیاس ۴ گزینه ای لیکرت در مقیاس ۵ گزینه ای لیکرت نمره گذاری شد . برای روایی پرسشنامه از شاخص های CVRوCVI استفاده شده است و برای پایایی آن از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار۲۲SPSS مورد تجزیه و تحلیل نهایی قرار گرفت . نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر صمیمیت زناشویی در افراد خیانت کننده در ازدواج در متاهلین مراجعه کننده به مراجع قضایی شهر بابل تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، صمیمیت ، ازدواج