برنامه ریزی و طراحی شهری جهت سازگاری با تغییرات اقلیم

جوامع شهری، نقش بسزایی در برنامه ریزی و طراحی متناسب با تغییر اقلیم دارند. شهرها غالبا تحت تاثیر آثار منفی تغییرات جوی بوده که می بایست آمادگی لازم جهت سازگاری با شرایط حاصل از پدیده ی مذکور را داشته باشند. به عبارتی بهره مندی از ابزارهای شهرسازی، خود می تواند برخورد و مواجهت برنامه ریزی شده ای با مسئله ی تغییرات آب و هوایی را فراهم سازد. سازگاری با ظرفیت سازی در جهت افزایش توانایی افراد و گروه ها و همچنین تبدیل سازی ظرفیت ها به عمل، می تواند نقش قابل توجهی در دستیابی به اهداف توسعه ی پایدار و کاهش آسیب پذیری در برابر مخاطرات جوی، افزایش زیست پذیری و سطح کیفی زندگی شهرنشینی داشته باشد. لذا این پژوهش با هدف جمع آوری و بررسی جامع و کامل یافته های پیشین مرتبط با اصول و راهکارهای برنامه ریزی و طراحی شهرهای سازگار با تغییرات اقلیم، اقدام به یافتن ارتباطات دقیق بین داده ها و اطلاعات و همچنین بسط و ترویج آن ها کرده و اصل مروری-ترویجی را مبنای خود دانسته است. نتایج تحقیق مذکور، توجه به زیرساخت های چهارگانه ی شهری (سبز، آبی، خاکستری و قرمز) را جهت برنامه ریزی و طراحی اکولوژیکی شهرها امری ضروری بیان کرده اند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی و طراحی شهری ، سازگاری با تغییرات اقلیم ، توسعه پایدار ، شهرسازی نوین ، زیرساخت ها