مدلسازی پارامترهای آزمایشگاهی مخلوط های آسفالتی در لایه هایتوپکا و بیندر

بتن آسفالتی از ترکیب قیر و مصالح سنگی تشکیل شده است. مصالح سنگی بتن آسفالتی متشکل از مصالح سنگیدرشت دانه، ریزدانه و فیلر است. یکی از عوامل موثر در مشخصات لایه های آسفالتی، دانه بندی مصالح سنگی است.پژوهش پیشرو به دنبال بررسی اثر دانه بندی مصالح سنگی بر مشخصات و معیارهای مقاومتی مخلوط آسفالتی بر مبنایداده های آماری- میدانی است. در این تحقیق، با استفاده از تحلیل رگرسیون تک متغیره و چند متغیره و با استفاده ازپارامترهای درج شده در شیت های آزمایشگاهی لایه های توپکا و بیندر (مجموعا تعداد ۱۹۳ شیت آزمایشگاهی)، اثردانه بندی مصالح بر پارامترهای وزن مخصوص حقیقی مصالح، درصد قیر مخلوط آسفالتی، تراکم نسبی آسفالت، استحکاممارشال و نرمی آسفالت مورد ارزیابی آماری قرار گرفته است. در آسفالت بیندر، از الگوهای رگرسیونی تک متغیره ایننتیجه حاصل شد که در بین پارامترهای بررسی شده، وزن مخصوص حقیقی مصالح متاثر از درصد عبوری از الک های شماره ۲۰۰، ۸، ۴ ، ۳/۸ اینچ و۳/۲ اینچ بوده است. درصد قیر مخلوط آسفالتی متاثر از درصد عبوری از الک های شماره ۵۰، ۸، ۳/۸ اینچ بوده است. استحکام مارشال متاثر از درصد عبوری از الک های شماره ۵۰ و ۸ بوده است سایر پارامترهای بررسی شده، ارتباط معنی داری با درصدهای عبوری از الک نداشته اند. همچنین براساس الگوهایرگرسیونی چند متغیره در این نوع آسفالت، این نتیجه حاصل شد که وزن مخصوص حقیقی مصالح و درصد قیر مخلوطآسفالتی متاثر از درصد عبوری از کلیه الک ها بوده است. در آسفالت توپکا، رگرسیون خطی تک متغیره نشان داد کهفقط وزن مخصوص حقیقی مصالح متاثر از درصد عبوری از الک های شماره ۲۰۰ و ۴ بوده است.

کلیدواژه ها:

مخلوط آسفالتی ، مصالح سنگی ، دانه یندی ، رگرسیون ، توپکا ، بیندر