نگاهی به تربیت هنری توسط معلمان در آموزش هنر

از روزگار غار نشینی انسان ها تا به امروز، انسان از هنر برای ثبت و بیان احساسات و افکار خود استفاده کرده است. بی شک هنر، تاثیرگذارترین وسیله ارتباط میان انسانها و ارتباطات اجتماعی است. ارتباطات اجتماعی قالب زندگی اجتماعی شکل می گیرد . برای داشتن ارتباطات اجتماعی موثر و یک زیست اجتماعی سالم، نیازمند تربیت هستیم. از میان انواع تربیت ها، این تربیت هنری است که سعی در انتقال عمیق تر مفاهیم با زبان هنر می باشد. از میان رویکردهای متنوع تربیت هنری در آموزش هنر، رویکرد تولید محور، از رویکردهای چالش برانگیز در این عرصه به شمار می رود. این پژوهش با هدف آسیب شناسی رویکرد تولید محور تربیت هنری در آموزش هنر در قالب مطالعه از نوع کیفی و تحلیلی شکل گرفت. طبق یافته های پژوهش، رویکرد تولید محور در تربیت هنری آموزش هنر، مفهوم محوری و اصلی است. از این رو برنامه های درسی هنر آنگاه دارای اثر بخشی است که بتواند مهارت ها و قابلیت های کارکردی زیبایی شناختی را در دانش آموزان به وجود آورد. البته به خاطر نگرش ها رویکردهای حاکم بر نظام آموزشی همواره مورد تهدید قرار می گیرد. نکته مهم در این رویکرد خصوصا در دوره ابتدایی باید به شکلی محدود و اندک به بیان و ارائه کلامی و مفهومی به دانش آموزان اقدام کرد و باید به آنان مهارت ها و راهبردهای فنی و مهارتی پیش نیاز به ایشان ارائه شود تا بتوانند همانند هنرمندان جوان پیشرفت کنند.

کلیدواژه ها:

هنر ، زیبایی شناسی ، تربیت ، تربیت هنری ، تولیدمحور