اثربخشی فرزندپروری ذهن آگاهانه بر روابط والد _ فرزند، خودتنظیمی هیجانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختران متوسطه دوم شهر ساری

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی فرزندپروری ذهن آگاهانه بر روابط والد _ فرزند، خودتنظیمی هیجانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ساری در سال ۱۴۰۱ بودند. نمونه آماری در این پژوهش شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر متوسطه دوم (۱۵ نفر برای گروه کنترل و ۱۵ نفر برای گروه آزمایش) که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. ابزارگرد آوری دادها پرسشنامه ارزیابی رابطه والد - فرزند فاین و همکاران، آزمون خودتنظیمی هیجان مارس و پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون و همکاران بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده و برای بررسی همه فرضیه ها و تعیین تاثیر مداخله بر روی گروه آزمایش و ارزیابی تفاضل نمرات دو گروه در فاصله پیش آزمون و پس آزمون از تجزیه و تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) استفاده شد. یافته ها ی پژوهش نشان داد که آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه بر روابط والد _ فرزند، خودتنظیمی هیجانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر تاثیر دارد. به عبارتی فرزندپروری ذهن آگاهانه باعث بهبود روابط والد _ فرزند، خودتنظیمی هیجانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر شد

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ذهن آگاهانه ، روابط والد _ فرزند ، خودتنظیمی هیجانی ، مهارت های اجتماعی