تاثیر بسته آموزش گروهی سازگاری اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته آموزش گروهی سازگاری اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود . جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف که جهتدریافت خدمات مشاوره به مراکز مشاوره و روان شناختی شهر بوکان در سال ۱۴۰۲ مراجعه کرده بودند که از طریق روشنمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب گردید و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر)قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش احساس تعلق به مدرسه بری، بتی و وات (۲۰۰۵) بود. دانش آموزان گروهآزمایش ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای و به مدت ۵ هفته متوالی (هر هفته ۲ جلسه) تحت آموزش برنامه سازگاری اجتماعی نجاریو همکاران (۱۳۹۷) قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده های بدست آمده با استفاده از روشتحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که بعد از مداخله، اثر برنامه ی آموزشسازگاری اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه (p=۰/۰۰۱) دانش آموزان دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف معناداربود. بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت بسته آموزش گروهی سازگاری اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف اثربخش بود و پیشنهاد میشود که برنامه ی مذکور در دستور کار متولیانآموزش و پرورش برای افزایش متغیرهای مطلوب مدرسه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه آموزشی سازگاری اجتماعی ، احساس تعلق به مدرسه ، دانش آموزان دختر