اثربخشی آموزش خودشکوفایی بر خودارزشمندی معلمان شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودشکوفایی بر خودارزشمندی معلمان شهر اصفهان بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع دوم ابتدایی پسرانه شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود که حدود ۶۹۰ نفر بودند. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای و براساس نمره پرسشنامه خودارزشمندی (کراکر و همکاران، ۲۰۰۳) در پیش آزمون، ۳۰ نفر که دارای ملاکهای ورود و خروج بودند نمونه آماری را تشکیل دادند. این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش ، آموزش خودشکوفایی را دریافت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار دارند. همچنین برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و برای تسریع در نتایج حاصله از نرم افزار spss-۲۲ استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از این بود که آموزش خودشکوفایی باعث افزایش خودارزشمندی معلمان شهر اصفهان می شود (۰۱/۰.(p< در نتیجه می توان گفت آموزش خودشکوفایی رویکرد مناسبی جهت افزایش خودارزشمندی معلمان می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش خودشکوفایی ، خودارزشمندی ، معلمان