بررسی رابطه بین رهبری تحولگرا وتوانمندسازی کارکنان با نقش میانجی دلبستگی شغلی (مورد مطالعه : مدارس مقطع ابتدایی منطقه تبادکان شهر مشهد)

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رهبری تحولگرا وتوانمندسازی کارکنان با نقش میانجی دلبستگی شغلی بود. تحقیق به لحاظ اهداف جزء تحقیقات کاربردی و از حیث جمع آوری دادهها در حیطه تحقیقات توصیفی -همبستگی به شمار می آید. جامعه آماری پژوهش معلمان مدارس مدارس مقطع ابتدایی منطقه تبادکان شهر مشهد به تعداد ۳۰۰نفر می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و بر اساس جدول مورگان تعداد ۱۸۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب و بررسی شدند. جهت گردآوری دادهها در بخش میدانی از سه پرسشنامه رهبری تحولگرا،توانمندسازی کارکنان و دلبستگی شغلی استفاده شد. برای بررسی روایی پرسشنامه ها از روایی محتوایی استفاده شد و طبق نظر صاحبنظران و استاد راهنما مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد. برای آزمون فرضیه های پژوهش نیز از نرم افزارهای آماری spssوsmart pls استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد: بین رهبری تحولگرا وتوانمندسازی کارکنان با نقش میانجی دلبستگی شغلی رابطه معناداری وجود دارد.بین رهبری تحولگرا وتوانمندسازی کارکنان رابطه معناداری وجود دارد.بین رهبری تحولگرا و دلبستگی شغلی رابطه معناداری وجود دارد.بین دلبستگی شغلی وتوانمندسازی کارکنان رابطه معناداری وجود دارد.بنابراین همه فرضیات تحقیق تایید شدند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، توانمندسازی کارکنان ، دلبستگی شغلی