رابطه سلامت روانی و حرمت خود با کیفیت زندگی در دانشجو یان عراقی

زمینه و هدف: کیفیت زندگی در دانشگاه مولفه ای است که در دهه اخیر به دلیل اهمیتی که در زندگی دانشجویان داشته است مورد توجه قرار گرفته و به عنوان سطح کیفیت ابعاد مختلف مرتبط با زندگی در دانشگاه تعریف می گردد و به مولفه های مرتبط با آن پرداخته می شود. در این پژوهش هدف بررسی رابطه سلامت روانی و حرمت خود با کیفیت زندگی دانشجویان شهر بغداد بود. مواد و روشها: جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان کلیه مقاطع دانشگاههای شهر بغداد می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۳۸۴ دانشجو به عنوان نمونه انتخاب گردید. ابزار جمع آوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه حرمت خود کوپر اسمیت (۱۹۶۷)، پرسشنامه کیفیت زندگی دانشجویی اندرسون و بروک (۲۰۰۰)، پرسشنامه ۲۸ سوالی سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۲) بود. میزان اعتبار آنها توسط آزمون آلفای کرونباخ محاسبه گردید و به ترتیب ۸۹/۰؛ ۸۶/۰ و ۹۲/۰به دست آمد. همچنین روایی محتوایی این ابزارها به ترتیب ۹۵/۰، ۷۹/۰و ۸۷/۰ محاسبه شد. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد که بین سلامت روانی با کیفیت زندگی ؛ همچنین بین حرمت خود با کیفیت زندگی دانشجویان رابطه معناداری وجود داشت . نتیجه گیری: درنهایت می -توان نتیجه گرفت که به منظور افزایش سلامت روانی و حرمت خود در دانشجویان، می بایست در جهت بهبود کیفیت زندگی آنان تلاش شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، حرمت خود ، کیفیت زندگی